Het Middelburgs Theater gaat de uitdaging aan in een eigen bewerking twee stukken van de professionele theatergroep Carver in een avondvullende voorstelling ten tonele te voeren. Regisseur Katinka van Dool over keuzes en aanpak.

door Ali Pankow

Bij Carver gaat het altijd over de onmogelijkheid met elkaar te communiceren’’, zegt theatermaakster Katinka van den Dool. Zij koos als gastregisseur bij het Middelburgs Theater voor een montagevoorstelling van de twee korte toneelstukken : ‘Fred’ en ‘De Verbouwing’. De voorstelling gaat zaterdag 18 februari  in het Minitheater in Middelburg in première gaat en zal daar tot en met de derde week van april te zien zijn.

Van den Dool houdt van hedendaagse Nederlands repertoire en vooral de iets uitvergrote speelstijl van Carver spreekt haar aan. Hun voorstellingen komen op basis van improvisaties tot stand. Het allereerste begin van een stuk is vaak een klein idee of slechts een beeld of een bepaalde sfeer. Ondanks alle improvisaties vooraf, wordt voor de uiteindelijke voorstellingen alles van de eerste tot de laatste minuut vastgelegd.

Eerder regisseerde Van den Dool van Theatergroep Carver bij de Zeeuwse Komedie in Vlissingen het toneelstuk ‘Ex’ ,,Uit diezelfde bundel komen ook ‘Fred’ en ‘De Verbouwing’. Mijn aanvankelijke bedoeling was beide stukken volledig door elkaar te vlechten. In theorie leek dat heel mooi, maar in de praktijk was het allemaal veel lastiger’’, laat Van den Dool weten. Volgens haar ligt dat aan de verschillende adem van de twee stukken. Het verhaal in ‘De Verbouwing’ beslaat enkele maanden, maar de verwikkelingen in ‘Fred’ spelen zich af in één dag. De regisseur sloeg tijdens het repetitieproces derhalve een andere weg in dan zij aanvankelijk van plan was, maar zag alsnog kans verwevenheid tussen beide stukken te realiseren. „Het publiek krijgt daarmee boeiende inkijkjes in het leven van mensen die maar voort ploeteren. Ze gaan maar door met te proberen beter begrepen te worden al weten ze dat het niks wordt.”

Het verhaal in ‘Fred’gaat over Mary en Paula, schoonzusjes die in één huis wonen. Ze zijn niet echt vriendinnen, maar tot elkaar veroordeeld. Totdat Mary met ene Ben komt aanzetten. Het is een man die ze ergens heeft opgepikt, want ‘een man in huis is ook meer veiligheid’.

Het personage Ben duikt ook op als een van de werklieden in de woning van Ylka en Thomas. Zij laten hun huis verbouwen in de hoop tevens hun huwelijksproblemen weg te timmeren. Al maanden zijn ze in de weer, omdat de plannen steeds worden gewijzigd.

,,De dialogen in de producties van Carver lijken altijd behoorlijk simpel en onschuldig, maar dat is juist zo verraderlijk. De teksten zijn heel veelzeggend, vooral ook door wat er niet wordt gezegd, maar wel wordt bedoeld’’, weet Van den Dool uit ervaring. Carver heeft zijn wortels in de mime en kan bogen op een speciale speelstijl waarin de combinatie van tekst en fysiek van elke speler kenmerkend is. ,,Dat moet je niet willen nadoen. Ik ga bij voorkeur uit van wat de eigen spelers van het Middelburgs Theater fysiek kunnen bieden in relatie met de tekst’’, zegt de regisseur.

De verweving van beide stukken komt ook tot uiting in de vormgeving. Het publiek mag meeleven met de situatie in beide woonhuizen tegelijk.

,,Het zouden buren kunnen zijn, maar even zo goed zou het kunnen gaan om de situaties in twee kamers de ver uiteen ergens in de stad liggen. Inkijkjes in levens dus en het speelt in het hier en nu.’’

Zaterdag 18 feb. (première), Minitheater, Middelburg, 20.30 uur; daar t/m zat, 21 april, elk weekend. Zie ook: www.middelburgsminitheater.nl